غزل شماره 1 از حافظ

که عشق آسان نمود اول ولي افتاد مشکل ها ز تاب جعد مشکينش چه خون افتاد در دل ها جرس فرياد مي دارد که بربنديد محمل ها که سالک بي خبر نبود ز راه و رسم منزل ها کجا دانند حال ما سبکباران ساحل ها  نهان کي ماند آن رازي کز او سازند محفل ها متي ما تلق من تهوي دع الدنيا و اهملها